los rozdaje same blotki gdy się nie ma asów ziarno nie chce kiełkować przeciwne wiatry żłobią bruzdy stare nadzieje wyblakły strudzone nogi nie dogonią straconych szans czasem łapię resztki złudzeń jak długo przyjdzie jeszcze stąpać po rozżarzonych węglach nie pytaj czy wierzę gdy gasną gwiazdy a szron pokrywa skronie marzenia opadają razem z liśćmi