leśna symfonia

kocham ten spokój kiedy liście usypiane ciepłym wiatrem szeleszczą leśną kołysankę jakby chciały mnie obdarować kolorowymi snami mowę lasu rozumiem niczym bicie własnego serca znam ciszę przed burzą niepokój drzew czekających na pierwsze uderzenie wiatru jesienne żale spływające po nagich gałęziach bolesne skargi pni ściskanych przez siarczyste mrozy lament upadających świerków płaczących żywicznymi łzami radosny pomruk życia budzącego się w konarach z pierwszym muśnięciem wiosny i ten - jakże cudowny liściasto - iglasty koncert towarzyszący mi w drodze symfonia zielonych drzew odprowadza mnie jak anioł stróż nawet pohukiwanie puszczyka brzmi niczym ciche dobranoc tylko ty jesteś mi tak bliska podaruję ci taką noc