warkot silnika obezwładnia umysł w dusznym autobusie myśli obracają się w próchno dziurawy asfalt policzył wszystkie zęby a śniadanie przerobił na papkę radość że zaraz zamknę ciebie w objęciach z serca spłynęła do lędźwi rozdygotana uwaga dotykając sfer erogennych przemieniła romantyzm w pożądanie zamiast czułej tęsknoty pojawił się zwierzęcy instynkt podróż niczym betoniarka wymieszała wszystkie uczucia więc nie zdziw się kochanie kiedy mrucząc jak niedźwiedź pomylę cię z plastrem miodu