majowy poranek

jak mam opisać piękno gór wznoszących się dumnie na granicy horyzontu intensywną zieleń lasów łączących się u podnóża szczytów ze złotymi polami rzepaków łąki pełne dmuchawców stokrotek jaskrów dzwonków błękit nieba blask słońca lot myszołowa zataczającego koła nad polami wschodzącego zboża które niedługo zamieni się w falujące łany jaki poeta albo malarz może się równać z ręką Stwórcy słowa farby nic tu po nich to jest jak śmiech dziecka jak radosny śpiew duszy jak dotyk anioła widzę czuję słyszę ale nie oddam tego piękna lecz pragnę go jak kania dżdżu