Telefon milczy, list nie nadchodzi, samotność duszę w niewolę wzięła. Serce się nie chce z prawdą pogodzić, wiem - twoja przyjaźń już przeminęła. Chociaż już nieraz w cichej pokorze. z bolesną prawdą się spotykało, lecz niezrażone biło dla wszystkich i wciąż na nowo szczęścia szukało. Wiara została, chociaż zachwiana. To tylko jedno słowo złamane. Malutkie słowo dla małej duszy w natłoku myśli gdzieś zapomniane.