nie dostaniesz azylu

ona jest jak ambrozja
kto raz jej posmakuje
ten wiecznie będzie
za nią tęsknił

piasek zasypie ślady
wiatr rozwieje wydmy
usypane z marzeń
lecz pozostaną wspomnienia

dotyk ciepłych dłoni
smak ust napęczniałych od pożądania
jędrność ciała miękkość włosów
żar namiętności skraplającej się
niczym rosa na płatkach róż

uczucia jak lodołamacz
przebiją się przez lody arktyki
na pustyni znajdą oazę
niczym gejzery wydostaną się na powierzchnię
strumieniem tęsknoty i przebaczenia

nie ma ucieczki przed miłością