chwiejny krok zbacza ze szlaku nieodgadnione wabi zniechęcenie i frustracja przyciągają jak magnes przepaść nie przeraża woła zapomnieniem potrącony kamień znika może troski...? zrzucić ciężar i odpłynąć szukając źródła we mgle odnaleźć czas w którym dojrzewający owoc nadal pachnie miłością