rudy kasztan pozostawiony na przystanku niczym rozwód ze szczęściem kolorowe liście jak motyle odchodząc do swojego nieba przypominają o przemijaniu pomiędzy zielenią i złotem słońcem i deszczem znajduję piękno i brzydotę rozczarowania i nadzieje życie to droga od wiosny do jesieni poprzez zimę do zmartwychwstania nadjeżdża tramwaj podnoszę kasztan i chowam do kieszeni na szczęście