Spotkali się, jak dwa strumienie biegnące do tej samej rzeki. Związani przysięgą, zaobrączkowani jak ptaki, będą spełniać marzenia. W objęciach nocy zapatrzeni w gwiazdy zaplanują przyszłość. Pomiędzy gorącym oddechem a spragnionymi ustami. Wytyczą szlaki. W splecionych dłoniach, nieśmiałych gestach odnajdą ścieżki do własnych pragnień. W dzień będą budowali gniazdo, by nadzieje i tęsknoty miały gdzie odpocząć. Kiedy pojawią się chmury, jedno z nich rozłoży parasol, aż pojawi się tęcza, wtedy się uśmiechną. Usiądą nad brzegiem morza patrząc przez palce na wzburzone fale. Otuleni miłością będą czerpali siły z własnych oddechów. Tkając los ze światłocieni, by zachować równowagę.