pożółkłe liście opadają niczym cicha modlitwa okrywając groby szeleszczącym całunem znicze wypalają się jak ludzka pamięć pozostają tylko małe płomyki pochylone nad mogiłami krótkie przebłyski ulotnego czasu tu się krzyżują wszystkie drogi tylko nadzieja unosi wzrok ku niebu kładę chryzantemy - zanim zwiędną zgaśnie tysiące gwiazd