wydeptaną ścieżką wracam do życia za plecami dopalające się znicze i kwiaty wtapiające się w martwą naturę biała róża w morzu chryzantem samotna jak Ona wśród ludzi za późno na gesty zimny kamień to nie miejsce dla delikatnych kwiatów mogła więdnąć w słońcu a teraz? może sny bywają prorocze