rozbijam się o nicość niczym morze o falochron żeglując w pustce poszukuję sensu wiatry i burze spychają mnie w otchłań ciemność przeraża lecz także fascynuje przekraczając granicę rzucam wyzwanie utonę lub rozedrę kurtynę odnajdę światło esencję życia zapomniane słowo miłość Andrzej Iwanowicz, Wrocław 06.06.2023