spoglądam w błękit nieba obłoki goni wiatr a mi jest bardzo smutno czegoś mi bardzo brak słońce kąpie się w stawie na liściu ważka śpi pszczoła przysiadła na płatku spijając słodkie łzy a mi jest ciągle smutno w sercu zagościł żal jakby nie było jutra jakby ktoś rzucił czar i chociaż świat się śmieje wesoło śpiewa wiatr to przecież coś się dzieje słyszę to w szepcie traw łapię wędrowne pióro które upuścił ptak w nim cała ma nadzieja lecz czegoś ciągle brak Andrzej Iwanowicz - Wrocław 17.09.2021r