ścieżkami wspomnień

z dedykacją dla Marzeny zanurzony w pachnącym bzie niczym w twoich włosach wędruję ścieżkami czasu przez złotą jesień kiedy oplatając miłością jak nićmi babiego lata przyleciałaś na skrzydłach wiatru sprawiając że jesień stała się wiosną mroźną zimę gdy gorączka naszych ciał uchyliła okno w hotelowym pokoju wyciskając kropelki wzruszenia z iskrzących się z zachwytu sopli nad poezją splecionych kochanków dzisiaj łąki i kwiaty przypominają mi ciebie piękną i świeżą jak one otoczoną zielenią niczym nadzieją na lepsze jutro uczucia rozkwitły wrosłaś w serce trzema porami roku latem zasadzimy drzewo