życie było klatką szczęście jak czerstwy chleb zbierałaś okruchy czy mogłaś mieć własne niebo nie zaglądałem do serca biło inaczej wsłuchana w morskie fale byłaś daleko tak mało wspólnych chwil wspomnień mam tylko kamyki z których nie ułożę piramidy uplotłaś śmierć z własnych myśli zebrałaś dużo cierni starczyło na koronę jak gorzka musi być chwila w której mrok jest bliższy od światła zrzuciłaś liście na wiosnę kiedy życie otwiera ramiona śpij spokojnie wsłuchana w szepty kwiatów ja uronię łzę - która niczego nie zmieni Śp siostrze Lucynie zmarłej 05.04.2019 r - szczęśliwej drogi