słodki zapach żywicy

wsparty o pień świerka jak na ramieniu starego przyjaciela spoglądam na granatowe chmury przelewające się niczym sztormowe fale przestrzenie pomiędzy nimi wypełniają lazurowe jeziora głęboko ukryty zachód barwi niebo złotem i czerwienią ostatnie baranki pierzchają na południe gęste powietrze otula las ciszą przyroda milknie nadciąga burza drzewa wydzielają woń strachu i pożądania intensywny zapach żywicy drażni nozdrza wdziera się do płuc wywołując dreszcze czując jedność z naturą w oczekiwaniu na taniec życia i śmierci chłonę ciszę przed burzą zrywa się wiatr- szum liści niczym pieszczotliwe brzmienie twojego głosu przywołuje wspomnienia gdy jak ten żywioł najpierw cicho i spokojnie oplatasz pieszczotą moje ciało gorący dotyk namiętności dociera do wnętrza poraża zmysły dzika żądza roznieca w oczach płomienie pragnienie intymności niczym deszcz zrasza feromonami nasze ciała drżymy jak ptaki w oczekiwaniu na uderzenie piorunu stopniując rozkosz wybuchamy gejzerami uczuć przepływamy przez siebie niczym prądy powietrzne wydzierając z gardeł chrapliwe okrzyki uniesienia aż do ostatniej błyskawicy obdzierającej nas z resztek wstydu grube krople z cichym ,,pac-pac" uderzają o ściółkę niebo niczym niedźwiedź grizzly wydaje groźne pomruki kolejna burza bez ciebie a przecież oboje jesteśmy żywiołami