kiedyś wiosna przychodziła powoli pukała cicho kruchymi przebiśniegami przysyłając ciepły uśmiech i klekoczące bociany teraz wybucha jak race bukietami krokusów i zieleni budzisz się nagle odurzony zapachem kwitnących kwiatów i wilgotnej ziemi raptem pojawiają się bzy i marzenia a serca zaczynają tęsknic za miłością jak za dotknięciem różdżki rozkwitają czerwone róże i już lato spadają kartki z kalendarza czas ucieka nie zważając na skargi dzisiaj żona liczy na grabie żółte liście choć dopiero sierpnia połowa czy to świat rozpędzony się zmienia może lata szybciej siwieją czy to wiosna a może już jesień czas się śpieszy a ja nie nadążam 18 sierpień 2016