nadchodzisz powoli by wybuchnąć kaskadą zieleni by odurzyć zapachem kwiatów by obudzić ducha tej ziemi przychodzisz pierwiosnkiem by się zmienić w kwitnące jabłonie by przypomnieć strudzonym o raju ciepłym wiatrem owiewać skronie przychodzisz z przestworzy Bóg cię zsyła na skrzydłach aniołów śpiewem ptaków zachwytem motyli jak co roku powracasz do domu przychodzisz nadzieją w złoto zmieniasz szary czas później znikasz by tęsknotą znów zamieszkać pośród nas