trudno jest wyrwać serce wrośnięte w lasy i skały symfonię żab - płynącą nad złotymi łanami dojrzałych kłosów pszenicy rozstać się z płochym wiatrem co twarz przyjaźnie owiewa i zrywa pranie ciskając jak piłkę po całym ogrodzie klekoczącym bocianem polującym jastrzębiem wszystko jest cząstką mnie karmi bielą i szarością brązem i zielenią miłością i nadzieją chlebem codziennym pachnącym życiem zapach lasu odnajdę w twoich włosach w piersiach górskie szczyty w cudownych kształtach wirujących w rytm muzyki odkryję falujące łany zbóż lot polującego jastrzębia dumny krok bociana w ciepłym głosie śpiew słowika - wpleciony w uśmiech wschodzącego słońca błękitne oczy powiedzą o szczęściu zawartym w szumie lasu smaku czarnych jagód zapachu czerwonej poziomki spleciemy korzenie połączymy serca w których piękno gór i lasów będzie kwitło razem z dojrzewającą miłością wiosną powrócimy jak ptaki by odszukać zagubione ścieżki