poza czasem i przestrzenią zakorzeniony w chwili zbierałeś ciernie może z wyboru tylko czy ślepiec ma wybór byłeś jak stare drzewo obdarty z kory usychałeś grunt na którym wyrosłeś był grząski wchłonął marzenia w ręku została tylko garstka ziemi nad którą płakałeś dzisiaj ta ziemia przyjmuje cię do swojego łona tam gdzie idziesz nie ma bólu tylko nadzieja pękło kolejne ogniwo zostały cztery kruche i niepewne w świecie na krawędzi Wiersz dedykowany śp. bratu Tadeuszowi zmarłemu 06.XI.2020r