szczery uśmiech i oczy koloru nieba wyblakła fotografia emanuje ciepłem z odległej przeszłości wyłaniają się wspomnienia niczym żagle wynurzające się z oceanu delikatna dłoń głaszcze potargane włosy " nie umrzesz to tylko skaleczenie do wesela się zagoi " wtulam twarz łzy moczą sukienkę pod skrzydłami anioła zapominam o ranach wspomnienia jak piękne sny budzą tęsknotę ale nie wypełniają pustki kiedy życie zatoczy koło będziemy znowu spacerować po zielonej łące twoja dłoń uleczy rany a ja napiszę wiersz o niekończącej się miłości