na pewno z samych chmur się nie składa może z okruchów wspomnień albo różańca z marzeniami zamiast paciorków a może z lokali dla samotnych z podwójnymi ławkami nuż się uda albo z anielskich dźwięków z wielkich głośn…
Inne
17 743 wynikówkiedyś poukładam myśli spięte agrafką każdą zaszufladkuję i opiszę nadam numer porządkowy ułożę równiutko jak klawisze pianina czarne białe czarne białe cisza
nie żółkną w kadrze jesieni tasują się spojrzenia pod kątem przygasłych lamp foto shopu zgubiony ruch podanej ręki suchy trzask spalonej zapałki brzmią zbyt cicho na starej komodzie w marmurowych objęciach zamarłe emocj…
rozsypany na części składowe nie wiedziałeś nie wierzyłeś że będziesz jasnym ptakiem z ciemnymi piórami koniec za wcześnie na kwiaty żałobne
W głebinach serca Natchnienia szukam W wolno skrytej harmonii Ciszy i spokoju Trącam piórem po Białej kartce Zakreślam i wymazuję Nic mi to nie daje Wciąż czekam na pojednanie Serca mego i pióra Coż napisze dziś umysł…
Wyścigi dla nie których to biznes sława i pieniądze... Ale nie dla mnie Wyścig to cześć mnie kawałek mojego życia Te kilkanaście minut w których wiem po co żyję Wszystkie wypadki poślizgi Każde hamowanie przed zakretem…
Szukam ciebie nieprzytomnie, chociaż burza trwa, wiatr szaleje tuż koło mnie szarym czyniąc świat. Stare drzewa skargą skrzypią zbudzone ze snu, jak w ofierze liśćmi sypią na gałązkę bzu. Przelatuj…
Z interpersonalnego ładunku onirystycznej fluoroscensji przechodzi w oktawy irracjonalne urzeczywistniając tembr głosu regresywnie wypełnia wklęśnięte czoło istniejąc między eufemizmami śmieje się metalicz…
nie ma ich a są efemeryczne w różnych odcieniach androgeniczny bóg jak anioły przyszłości nie mogą mieć płci dziwna harmonia w antynomii znów deszcz hermetycznie
wdychając powietrze podziwiam świat zapachem kwiatów odurzona w twoich ramionach czuję ze to wszystko dane jest nam z nieba
leciał ptak przebijał chmurki leciał szybko bo miał z górki piekny widok miał u góry nagle sie skończyły chmury lezy teraz cały martwy o o o jak łepek ma rozdarty morał prosty sie wywodzi lepiej latać niźli chodzić
ucieczka od świata wszystko koło dupy lata zmartwienia zbyt duże by znosić katusze a jednak zbyt małe bo bym nie był cały a jednak zbyt błache by dłużej zostały spodnie uciorchane a ja sam na wietrze długo jeszcze…
Nie mogę odnaleźć swojego aniola. Tu kłamstwa, tam kłamswa i wszystko od nowa. Bez stróża wsiąż błądzę sama pośród żywych. Na próżno szukając boskich sług, życzliwych. Z potępioną duszą przez świat ten wędruje. Za grzechy z…
wyrwane serca każdego z nich tak małe, w dłoni każdego z nich szlochały; dłonie śmierdziały potem od trzymania się za ręce chciały więcej podarte na kawałki, mlekiem poplamione, skończone na czyimś trawniku na śmietniku,…
zatrzymaj się wietrze co pędzisz czarne ciężkie chmury ty co podnosisz liście opadłe dawno z drzew co nędzarzowi zrywasz ostatnią koszulę i tak prześwietlasz aż zostaje nagi co grasz melodię niemiłą dla ucha a tyc…
Pełen niewiedzy drogowskaz wskazuje mi droge. Oczy moje w matczyną próżnie wbiły swe źrenice. Każde słowo w bezdennej spluwaczce kończy swe wzniosłaści. Każdy ruch mój,gest czy drgnienie sądem slepca sędziwego i jego wy…
{jest to nieco abstrakcyjny miks myśli twórczej} Zawadiacki myk sposób na przeskok, wylewa się na obrus jak krytyka na karierę, zapuszcza żurawia w kielich dolewa perspektywy, narkotyku twórczego, transfuzja kr…
Skakał konik, skakał polny, przez trawki i krzaki. Teraz leży na chodniku, zjedzą go robaki. Złamał konik, złamał nóżkę, potem ktoś go zdeptał. Nie pomoże żaden lekarz, ni żadna recepta.
z grymasem straty składam obietnicę poprawy porwany wraz z naczepą dobrych i złych uczynków zerwany z uwięzi cień kolejnego razu składany w ofierze ciągłym zachciankom przybrany w atrapę z demobilu ruszam w drogę…
chłodny jak szkło po wielkim deszczu z motywem słonecznika za oknem lawenda pachnie fioletem wspomnienia kawą w filiżance z duszą białą archiwa pokryte patyną wracają rozmyte obecne półsenne jasne i ciemne do nocy z ks…
Pytasz mnie Nie wiem Siedzimy przy cynamonowej świeczce Uwikłana w palce rąk Milczeniem próbuję przeprosić za brak odpowiedzi Spokrewnieni niewidzialnym zdajemy się na nasze oddechy Spojrzenia ograniczone bla…
Chmury biegną po niebie, przez niewidzialnego pasterza gonione, do zagrody je wpędza, zbierają się wszystkie dookoła globu, nagle pastuszek postanawia je rozgonić, bunt w jego szeregach, ciemność białe baranki ogarnia, jak…
Scena, światło prosto w oczy, Graj ! krzyczą widzowie, zaczynam, odgrywam moją rolę, patrze na nich z góry, przecież to nic nowego, każdy ma tak samo, aktorzyna, słowa pełne pogardy, nikt nie patrzy na siebie, a przec…