Przejdź do treści
Czytanie

Twe usta...

W karminowej jasności schodzącego blasku
Wpatruję w ułudę niebiańskiego serca;
Twych ust szkarłatnych szukam po omacku,
Przyczyny co moje życie uśmierca...

Miękkie, nabrzmiałe wargi bezcielesne,
Gasną wraz z żarem turkusów płonących;
Próżno mi szeptać słowa bezszelestne,
W ciemności martwej ułudą świecących.

Patrzę, lecz darmo szukam ukojenia.
Nie szepczę, nie płaczę, dłoni nie wyciągam!
Jedyne pragnienie: usta ukojenia...
Nad losem martwej duszy urągam...
49 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.