Mgieł firanki rozwieszone, Skryły drzewa przygarbione . Melancholja mnie napadła, Radość z ż ycia jakoś zbladła. Dość już mam tej melancholji, Co mnie dusi jakby w folji. Niech obudzi mnie promyczek , Muśnie sobą mój policzek, Wrócą światu życia soki, Wprawią w zachwyt mnie głęboki!