Taką cię znam Smukła, dziewczęca figura, stopy w piasku, głowa w chmurach, idziesz boso brzegiem plaży. Rozwichrzone, płowe włosy, chabry w oczach, to znów wrzosy. Lepsze życie ci się marzy. W lnianej torbie kosmetyki, skrypty, warkocz bereniki i bursztynu bryłka złota. Wiatr sukienkę twoją targa, cień uśmiechu masz na wargach. Chce obnażyć cię, niecnota. Mewy śmieszki trwają w sporze kto piękniejszy, ty czy morze. Nereidy są zazdrosne. Z białej wydmy mikołajek chyli czoła i przyznaje, żeś wiosenna jak pierwiosnek. Świątkiem jesteś, skrytym grzechem, szmaragdowej bajki echem, powiewem świeżym jak mięta. I taką cię zapamiętam. marek