odeszliśmy wgłąb ciemnego lądu aby pomówić o swoich uczuciach względem mas oczu wyglądających z traw oraz ich czarnych pochowanych ciałach i kościach bielejących poniżej oczodołów wstępując na górę suchej chaty zauważyliśmy jasne płomienie zbliżające się niczym żywotne motyle napadające żyrafy w słoneczny dzień lub widoczne gdy ktoś przedstawia się fantastycznie ale jest tylko burzą we włosach oczy o które śmiałem się troszczyć w dzień wpełzającej nawałnicy podczas radosnego spotkania przy stole zatrzasnęły się za drzwiami nienawiści potoczyły mnie do piwnicy miłości i zostawiły na długie lata nim budzik zbudzi tchnienie nadchodzącego wieczoru