DARTANIAN 110

Mówią nie ufaj, nie wierz dziewczęciu, a ja się pragnę z nią droczyć, nie wiedzieć czemu zziębnięte ręce ogrzać w iskierkach jej oczu. Głos ma tak wdzięczny, jak gdyby grały, dzwonki srebrzyste i złote, wiem że już kiedyś...

Pozwól mi się sobą bawić, pozwól mi się sobą cieszyć, po salonach, w gęstych trawach, skrupulatnie, bez pośpiechu. Pozwól czytać z głębi oczu, to co jeszcze nienazwane, o wieczory, noce droczyć, o poranki wilgotnawe. A...

...To wiatr bezwstydny sukienką rusza, za ręce ciągnie i każe biec, różany księżyc mami i kusi, rozświetla ścieżki, jeziorny brzeg. Ref I tam podążę bosymi stopy, stamtąd dochodzi beztroski śmiech, na chwilę milknie, zmien...

Ale ładne słoneczko, przez obłoki i drzewa, w oczy śmiało zagląda, twarz rozjaśnia, ogrzewa. Mimo woli łez kilka popłynęło zbłąkanych, zabłysnęły przez chwilę, cudny widok skrywając. Z wolna się ukazała, lśniąca tafla...

Gdybym znikła ze snu twego, to mnie szukaj, na bezdrożach, przy topoli, krzakach róż, Jeśli byś mnie nie napotkał, to wzdłuż brzegu będę niosła pocałunki, błękit słów. Dziś znalazłam mały bursztyn, kilka muszli, kiedy przy...

Gdybym znikła ze snu twego to mnie szukaj, na bezdrożach, przy topoli, krzakach róż. Jeśli byś mnie nie napotkał, to wzdłuż brzegu będę niosła pocałunki, błękit słów. Dziś znalazłam mały bursztyn, kilka muszli, kiedy p...

Chciałbym wierzyć kobiecym obietnicom, lecz ulotne bywają jak mgła, choćby łzami zroszone obficie, to jak puch są na wietrze, dom z kart. W zapomnieniu na manowce schodzą, poplamione, zbrukane wracają, kłamią słodko, na ty...

Wiersze nie mogą przepaść, nie giną, choćbyś podarł je, wrócą jak sen, mimo to podziękowań niech płynie, kilka słów dla: Poezji.pl Zwiewne dziewczę niektórzy tu gonią, zamiast pióra dzierżą łańcuch i pług, Muzy zaprząc się...

Śniłem kiedyś że byłem ptakiem, rozpędziłem się, wzbiłem do lotu i śpiewałem nad morzem i z wiatrem, stojąc w miejscu, skrzydłami trzepocąc. Za mną świt był i pola różane, kochankowie spleceni w objęciach, gdy się we mnie...

Czasami zda się, jakby wiatr o Nadwiślańskim nucił Cudzie, Białego Orła widać blask, morze, jeziora, lasy, góry. Bitwę z moskalem o twój dom, o Prawdę, szum strumieni, naręcza kwiatów z wonnych łąk, o wszystko co miłujemy...

Kiedy ją napotkałem, nad jeziorem ujrzałem, świt się srebrzył a zorze tańczyły. Pośród kosaćców stała, ciemnoblond włosy miała, krągłych piersi muskały leniwie. Niespeszona nagością, uśmiechnęła się troszkę, wiotkim ge...

Choć nie w łańcuchach, nie z kulą u nogi, prowadzą tak, jak więźnia za przewiny, każdemu każą by okazał skruchę, lecz jakże można gdy jest się niewinnym. Na ścianie słońce namalujcie złote, koślawym pędzlem i niedbałym ruch...