jaropasztii

jedno życie na drugie nie ma szans maluje słowem obraz na papierze w pamięci tyle dni upłynęło cała masa zdarzeń kilka słów to mało by wyrazić siebie nadzieje mam na przyszłe lata by nie zmarnować ani chwili więcej p...

my dzieci ziemi jak sól tejże ziemi w zakłamaniu ciągłej winy tak nas wychowano a czego jesteśmy winni gdy w oku gorzka łza policzki brudne wesoła twarz mino wymyślonych przez świat grzechów i win dziwnych min...

poniosę słowa w bukiecie białych róż niech miłość splącze nasze dłonie przed twoim progiem stoję pukam do drzwi serca uśmiechem witasz każdy dzień chwila wypełnia pokój nie mówimy nic jak we śnie uniesieni jak ciał...

ciemne chmury kłębią się nad powierzchnią wypełniają przestrzeń między nami w bramach bieguna cieni szare dni czarnej ziemi promienie zastygły w sercach słońce śpi wiecznym czasem kolory martwe a my w nich zatopieni...

ziemia kręci mną ręce opadają jesień nadchodzi a ja co zdziwiony grymas wykrzywia twarz niedaleko sklep z niewielkim szyldem wino piwo na krechę niewielki zeszyt tylu znajomych w nim piszę wiersz ze wsi niewie...

autobus spóźnił się idę z buta ulicą parasol nad głową i ciężkie niebo dziś pada deszcz srebrzą kałuże małe fale elektryzują spojrzenia przechodniów mało kto zadowolony wyjątkiem ja wszystko cieszy co otacza...

w dłoniach ściskam ciepło w ramionach czujesz się swojsko wszystko na miejscu na stole puste koperty nieotwarte dzisiejszy dzień mija mój cień odchodzę w harmonię żółte tulipany na oknie na szybach rozmyte myśl...

na stosie marzeń z pełną głową pędzą myśli niepokonane rozważam nad każdą wybieram najzdrowsze z gitarą na plecach w plecaku słowa ubrane w małe sweterki na ustach ciągle wiosna choć zimnem ciągną nagie poranki za drzw...

od życia nic nie chcę mi się należy dostałem kopa w cztery litery pozytywnie nakręcony jak zegar tykam zgodnie z ruchem prostolinijnym gdzie nie ma słońca gdzie pieprzem i solą nawijam kolejny bajer na widelcu...

w świadomości gdzieś na dnie tli iskra pierwotnego człowieka uśpieni rzeczywistością toniemy gdzie duchy przyrody gdzie demony i zmory idziemy w złym kierunku bezduszni bezszelestni trzepotem motyla rozświetl...

w kilku słowach ubrana w barwy jesienią pachnie głęboko w niebieskich oczach niebo nad nami rozkłada słoneczne zasłony chmury wiatr przegania w duszy spokój złote liście mienią kolory biały śnieg przyprószy zmrozi zaj...

usycham czasem z jesienią jak liść na ścieżce nieładny niepotrzebny skronie pobielały z babim latem pędzę lasem to kora to krzaczek zaczepiam z sił opadły zbieram kasztany zbrązowiały cały cera trupioblada...