na małym ekranie co cię zastanie podnieta...czy nuda real czy ułuda muszę wyjść na łono i doprawić słono obrać znów kierunek wołać o ratunek słyszeć wichru ciszę niech mnie ukołysze a pod nieba stalą już nie będę lal...
← kokosanka
Utwory
Jak się odnaleźć w zawieszeniu Między wrotami liryki w niemym uniesieniu Kiedy dokoła sama materia Trzeba zagłębiać się wciąż w swą psychikę Ale to nie kokieteria To ciągła potrzeba, codzienna prawie By poprzeglądać się w s...
U zmierzchu życia Na ogół nie wychodzi się z ukrycia Okrycie da pomarszczona szata Okrycie da leciwa, poszarzała poświata Niepamięć nie pozwala wychodzić do ludzi I nawet za późno już , żeby się łudzić Pozostaje już tylko za...
Zapraszam do Ponurego Zakątka Tam chciałabym mieć dom. Bez kwiatów bogatych, Wystarczy kilka polnych Zerwanych na marnym spacerze Po mokrym piasku - beżowym atłasku Tam prowadzi mnie wicher. Bierze za rękę i pieści mnie ca...
By nie czuć bólu musiałam rzucić się w wir Odeszłam, lecz nie po atłasku, bo był to twardy żwir Bolały i nogi, i ciało i tryskało żwirem w oczy Lecz musiałam iść powoli, nie mogłam niczego przeskoczyć Jaki jest sens trudu, w...
Radość rodzi się z burzy Tęcza powstaje z deszczu Dłonie swe w niej zanurzysz jak płatki tkwią w łonie róży Będą czyste Przezroczyste Wręcz klarowne I zobaczę w nich odbicie mojej twarzy Tęsknota rodzi się w wichrze Łuna...
Nie zostawiaj za sobą cieni Nie zostawiaj fotografii Nie obiecuj mi spotkania przeszłość się iskrami mieni Nie budź we mnie uczucia Nie budź radości i nie budź łez, bo zamiast tego wzbudzić możesz kłucia i stracić mn...
Świat na zawsze pozostanie polem bitwy Nawet jeśli nie ogłoszono wojny Giną ludzie Giną dzieci W imię?... Apelujmy o miłość! Apelujmy o dobro! Rozmawiajmy nawet z tracącymi rozum Rozmawiajmy nawet z tracącymi mowę I nawet...