O miłości mojego życia

Miłości mojego życia. Wrześniowy uśmiech wkradł się między nas, Zostawił lekko czerwony ślad gdzieś za uchem I wgryzał się w jej usta, raz po raz Licząc się z każdym jej oddechem. Pędził dalej po ramionach aż do dłoni Zostawiając za sobą przyjemne mrowienie, Wszystko po to, by wrócić zaraz do jej skroni I wpasować się w jej zastanowienie. Cóż mogło być dalej, przecież to jeden dzień, Mogliśmy się rozejść w przypływie pożegnania I nie zostałby po nas nawet jeden cień, Jedynie zostałyby puste oczekiwania. Lecz, wrzesień wplótł się między nasze dni I został tak twardo, aż mija kolejne dziś Które pełne wrażeń łączy nas i różni, A jedyne co wyprawiam jednym tchem To jak patrzę na Ciebie jak śnisz, I już wiem, jesteś moim wrześniowym uśmiechem.