Cadie194

Jestem gwiazdą przecinającą niebo, asteroidą Płonącą jak słońce, kometą pustoszącą planety, W daleki wszechświat wypuszczoną satelitą, Gwiazdą, co odbija wszystkich emocji palety. Jestem kamieniem rzuconym na spokojne jezior...

Widziałem miłość upadłą pod siłą koni, Słyszałem sonety głęboko miłosne, Czułem sercem namiętność pogoni Za chwilą, za tym co ulotne. Widziałem ludzi co ranią się momentami, Słyszałem wiersze o piękności pojmowaniu, Czułem...

Zgubiłem się w sztormie który trapi mą łajbę, Nie widzę nieba by brnąć w dobrym kierunku, Księżyc nie świeci nad głową w nocnej pogardzie, A mi kończą się zapasy słów w małym pakunku. Fale wzbijają się ponad popękane wiosło,...

Zabijmy się poezją, utknijmy w niej na długie lata, Zimy, wiosny, jesienie, zostawmy tam dusze swoje, Niech ten wiersz odgradza nas jak krata O mocy stu tysięcy słów, i bądźmy tam we dwoje. Zapijmy się poezją, dobrnijmy do j...

Przełam mnie w pół, podziel kruche ciało Na tysiące atomów, wyrwij dłonie bym nigdy Już więcej nic nie napisał, a gdyby to było mało, Spal mnie na stosie wierszy, nie oszczędzaj duszy Przed rozpadnięciem, zepchnij mnie z klifu...

Achh poezjo, moja wspaniała jak dźwięki porannej rosy na trawie, cudowna niczym zapach tysięcy kwiatów na polanie opasanej pszczołami, poezjo. Achh poezjo, moja kochana kocico z ostrymi pazurami, łagodna niczym myszka zgubiona...

Och jakbym chciał przestać czuć, jakbym chciał być maszyną pełną trybików czarnych od smaru, maszyną co nie boi się niczego! Och jakbym chciał być robotem, wehikułem samowystarczalnym, zaprzeczeniem wszystkiego co zwane jest cz...

Nie chcę być ciałem, nie chcę być atomami, Nie chcę być wymysłami ojców i matek, Chcę być rymami, wszystko myślącymi wierszami, Chcę być materią pożółkłych od potu kartek, Śmierdzącym kurzem na starej maszynie Do pisania, tu...

Zasnąłbym snem głębokim, nieprzerwanym Przez koszmary o niewdzięcznej miłości, Spałbym tak długo, aż czarna szala złości Przeleje się. Więc, gdy zetkniesz się z duchem nam nieznanym Obudź mnie, gdy świat zatrzyma się na chwilę...

Codziennie zaczynam dzień przy kubku kawy, Gorzkiej czerni zalanej wrzącą wodą i mlekiem. Towarzyszy mi poezja, jej brudne od igieł barwy Sączą się rankiem, sączą się barwy z Ginsbergiem. I tkwią mi w głowie jego szare sło...

Dąbrowska zwrotnica dla podróżujących dusz Mieni się starym rozkładem autobusowym, Ławką bez zabudowy z śpiącym bezdomnym Oraz śmietnikiem przepełnionym, witajcie na Aleji Róż. Zmęczeni ludzie przekomarzają się milczeniem,...

Pijane chodniki pełne brukowanego upojenia, Pijane pasma asfaltu brudne od odcisków kół, Pijane krawężniki, krzywe od pierwszego ułożenia, Pijane rynny w których zlodowaciał śnieżny muł, Pijane latarnie słabo oświecające chodn...