Przejdź do treści

Ton poezji

Melancholia
Nie chcę być ciałem, nie chcę być atomami, Nie chcę być wymysłami ojców i matek, Chcę być rymami, wszystko myślącymi wierszami, Chcę być materią pożółkłych od potu kartek, Śmierdzącym kurzem na starej maszynie Do pisania, tuszem zmieszanym z krwią poezji, Chcę być literą która co rusz na klawiszach bije Inne pustostany, chcę być kurtuazją fantazji Niepoczytalnego poety, jego myślami na strofie Brudnego notesu, na jej notesie śmierdzącym Moczem zostawić swoje słowa, czekać aż powie Utrapiony światem artysta, powie o nieżyjącym Śnie Amerykańskiej wizji w kraju pełnym pustych Słów, pustych stron, nie chcę być częścią maszyny O zębatych kołach fałszywej demokracji, smutnych Kołach wielkiej, niewyhamowanej Ginsbergowej lokomotywy. Nie chcę być ciałem, nie chcę być atomami, Chcę być miłością, radością, seksem na stronach, Chcę być słowami, myślami, rymami, wierszami Białymi, pustymi, pełnymi, chcę być barwą w tonach Poezji.
73 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 5 lat temu
jak zjem pończki to też będę

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie