#ludzie

Współczesny świat Jak kostka rubika.... .... nieułożona. Nic na swojej ścianie Nic ze swym kolorem Bo wszyscy chcą być wszystkim także każdy powoli staje sie nikim. W swej jaskrawosci Bezbarwni W swej różnosci Jedna...

Boisz sie nieuniknionego Dopóki nie nadejdzie Wywola jak ucznia do tablicy Na baczność Z grozą Każe stanąć Przed sobą I co począć? Gdy uciec nie ma dokąd? Przeszłości drzwi zamkniete. Barykady nie do przeskoczenia Tylko...

Znam kolory codzienności, Barwy, cienie i szarości. Małe ścieżki i bezdroża, Nawet topiel smutku morza. Wielkie wow! mnie nie spotyka, Każdy dzień to dydaktyka. Rok za rokiem zaciera ślady, Pozostawia kontur blady. W...

Imię twe Marna ludzka siło, Od wieków nic się nie zmieniło. Z Ikarem twe podniebne loty Dobra nie wróżą , a kłopoty. Człowiecze, tyś jest pyłem-niczem, Spoglądasz w świat hardym obliczem, Grzebiesz bez żadnej moralności W...

Łapię się na tym czasami, Że jestem jak wielkie tsunami, Niszczę wszystko dookoła. Nikt mnie zatrzymać nie zdoła. Eee, to nie jestem ja, To w mojej głowie mgła. A trzeba liczyć gwiazdy ,. w każdą pogodną noc. Trzeba inn...

Dużo sobie wybaczamy, Żadnych wad przecież nie mamy. Wszak my czyści jak bibułka, Choć przebiegli jak kukułka. Rzucamy bezmyślnie słowa, Delikatność gdzieś się chowa, W swoich oczach belki mamy, Innym drzazgi wyciągamy....

Auuu! To my wilcze plemie , Nam nienawiść w trzewiach drzemie. Do sprytnego , bogatrzego, piękniejszego , mądrzejszego. Kto uczucia takie zna? Ten jest wilk. Ten wilk to ja! Ssss ! To my węża mioty, Obłudnicy...

Mój anioł się nudzi, mój anioł marudzi. Mój anioł się śmieje,mój anioł szaleje. Mój anioł pracuje, mój anioł maluje. Mój anioł podgląda,mój anioł ogląda. Mój anioł uszyje,mój anioł umyje, Mój anioł pouczy,mój anioł...

Zimny oddech, zawiść Zgryźliwe spojrzenie, nienawiść Betonowa szmacianka Mroczna kołysanka Niski wieżowiec Płynący śmigłowiec Niesmaczne zadowolenie Krzykliwe milczenie Raz się podniosłem Ponad sympatię uniosłem By w pow...

Szkoda mi wielkich uczonych Że siedzą i świat oglądają Ale nie widzą nic Zatwardziali się stają Szkoda mi artystów Bo napawając się pięknem Nie dostrzegają rzeczywistości I umierają z wiekiem Szkoda mi prostych ludzi...

Nie wiem bo jestem wszak głupi Czemu na władzę psioczący Nie łączą się w wielkie grupy Grupy cokolwiek znaczące A jeśli już jakimś cudem Zbierze się jakaś gromada Pokrzyczy i z małym trudem Na powrót w nic się rozpada Ni...

Patrzyłaś na mnie jak na wiatr, który ma Cię porwać. Gdy tańczymy oni patrzą, ja się boję, Gdy rozmawiamy oni patrzą, ja się boję. Bo wiem, że już nigdy tak na mnie nie spojrzysz.

Przeraża mnie ludzi apetyt Na głupotę i sztuczne efekty Brzydzi wzajemna zniewaga Goniących bogactwa i przesyt

napisał Tomasz Michał Jeka © Ciemnym lochem - szczerzy zębiska, stawia mury z żelaznych rot. W środku roztaczając błogie ogrody wiecznych dostatnich pól. Strach ministrem jej od nadzwyczajnych - spraw. Rządzi, dzieląc...

Każdy widzi mnie inaczej, ale nikt prawdziwie Bo nikt nie patrzy szczerze i nikt dociekliwie I każdy patrzy, jak mu wygodnie Widząc fałszywie, lecz wiarygodnie

zawsze jest nadzieja iż kolejny przypływ powróci być może silniejszy niczym ludzie zmieniający się pod wpływem upływającego czasu

Cienkimi nićmi pozszywani jesteśmy. Tak cienkimi, że czasem po nich depczemy. Między twarzą, a twarzą. Między mordą, a mordą. Niekiedy. Nić staje się wstążką ozdobną. Jarmarczną kokardką. Sznurem. Kotwicą.

bezszelestnie w górę wyleciały ptaki szybowały lazurem nierzeczywiste bezkresne smugi na płótnie od niechcenia maźnięte nad oceanem ludzi daleko od spraw doczesnych wirowały bez końca błogo nieświadome wyśpiewały ha...

solidna torba ze skóry a w środku kruche szkło źrenice pulsują błyskiem zakrywając szarą mgłę na ciemnym niebie rozsiewam chmury z cukrowej waty ratuję krople żywych odcieni które spadają w czerń nie jestem ani...

wróciłeś wreszcie do naszego M3 ominąłeś mnie wzrokiem jak omija się korki zrozumiałam że dziś szerokie biodra nie będą mi potrzebne wciąż niezmiennie stoją między nami urwane stłumione rozmowy niedokończo...