Spojrzyj na drogę, noc tak krótka, za tamtym kończy się pagórkiem, sen się z kaczeńców i z bzów utkał, oblany hojnym podarunkiem . Na drzewie bażant, jak artysta, usnął wsłuchany tylko w ciszę, okryty chybotliwym listkiem…

Nie wiedzieć czemu, tak jak liść, tak miękko przysiadł wiersz (erotyk) mienił się różem, nagi lśnił, przekształcał w niecierpliwy dotyk. Bez wstydu wolno ale wstał i szyję zdawał się całować, pieszczotę każdą chyba znał…

Czasem napiszę coś bez rymów, ale nie teraz, nie tym razem, może jesienią, może w zimie a może jutro, eh, nieważne. Pisze na kartce długopisem, choć niegdyś się zdarzało piórem i mogę w gwarze, mogę w ciszy, o trawach łąk…

Był ciemny brunet raz, wysoki, pannom podobał się okropnie, zbójecko mrużył jedno oko, drugim spoglądał zaś zalotnie. Kiedy szedł plażą, płci przeciwnej, nieraz się wyrwał jęk zachwytu, patrzyły w jego oczy piwne, pragnąć…

Poznałem panny, Polki ponętne, pachniały płatkami piwonii, przepięknie, patrzyłem płyną, powoli pontonem, pognałem pewny - przyciągnę, pomogę. Próżno pobiegłem, pisnęły płochliwie, palce, policzki, pięty poraniłem, przysi…

O kwiatku chciałem wiersz napisać, taki niedługi i niekrótki, bławatków miałem pięć w doniczkach, maki, petunie, róże smutne. To nazbyt wiele? Czy za mało? Jakże pytanie to jest trudne, każdy się śmieje z nich nieśmiało,…

Widziałem panny, na gałęziach siadły, w sukniach białawych, bosymi stopami, słyszałem wszystkie, głośno świergotały i odfrunęły w mgły niezapoznane. Patrzyłem w taflę czystego jeziora, srebrem i złotem naraz się mieniło, o…

Czasem się echo niesie w olszynach, stukają koła starej furmanki, ptak sfrunie z brzozy, zaśpiewa tkliwie, z mgłami w majowy pójdzie poranek. I klaczka zarży na progu światów, i zalękniona naraz ucichnie, liście poruszą si…

Chciałem być wiatrem na Mariensztacie, tym zapomnianym, zburzonym, czerwoną cegłą tuż przy powstańcach, dziewczęcia bladą łzą słoną. Chciałem być deszczem by obmyć twarze, i cucić, pragnienie ukoić i wznieść się zaraz gołę…

Cóż dać ci mogę, prócz tamte kaczeńce, melodii niemodnej, cóż dać mógłbym więcej. A w śmiałym spojrzeniu nadto zachwytu, niż nagie marzenie, głęboko ukryte. Niż mech i paprocie, łąki wilgotne, wieczory i noce i pora…

Rozsądek to bramy stalowe z mankietami, to krewny Szczęścia zapomniany. Nie zna smaku ust o poranku i wiatru we włosach a życiem się szczyci ...ubranym w niedosyt...

Każdy ma prawo do błędów, do szosy wąskiej i kruchej, do róży posłanej w niepewność, do słońca, do zawieruchy. Każdy ma prawo do błędów kto się człowiekiem narodził, do świtu i do nocy ciemnej, do chwastów i do ogrodów…