nie myślę o tym co było ani o tym co będzie pragnę wiecznego teraz pomiędzy tobą a mną garstki szczęścia pomiędzy światłem a cieniem czasu na miłość między pierwszą a ostatnią łzą

żonie dzisiaj zakwitły krokusy wabią żółcią i czerwienią w środku niewinne serca jeszcze zamknięte otworzą się gdy zerwę je dla ciebie czyżby wiosna?

kołysz nim biodra rozpoczną swój taniec rozpalaj zmysły słowem pożądanym jak wiatr drżące liście zawiruj zacałuj smagaj i tul mnie namiętnym oddechem szepcz niczym potok pieszczący kamienie rwącym strumieniem chłos…

poeta milczy w ustach więdną słowa napiętnowany ciszą nie umie złamać zaklęcia poeta milczy bo cóż mogą słowa nie spłuczą bólu sól wgryzie się w rany choćby tama pękła krzyk nie pomoże piołun zamiast jaśminu w oczac…

nie ma nas jest tylko matrix wybrani dopiero się obudzą ci co widzą sercem złoto i klejnoty kuszą lecz ani w kamieniach ani w metalu nie ma duszy chłód i obojętność jesteśmy w krzywym zwierciadle na drugą stronę lustr…

za oknem szarzyzna ni to zima ni to jesień optymizm skrył się w zakamarkach serca melancholia kroplami spływa z nagich drzew gawrony niczym skrzydlate całuny okrywają drżące gałęzie smutne krajobrazy nie pasują do groź…

żonie skąd przyszłaś nie wie nikt może cię stworzył wiatr a może wyszłaś ze snów to tajemnicy smak przyszłaś w pochmurny dzień gdy gęsi wędrowny klucz przemierzał podniebny szlak szukając słonecznych wrót może cię s…

śnieżynki jak sny wirują w świetle latarni magiczne nierzeczywiste gdy je dotkniesz ulatują na dłoni pozostaje wilgoć niczym dowód przemijania czar prysł nastąpiło przebudzenie mróz zaszczypał w uszy biel symbol niewi…

w twoim smutku mieszka niepewność bezsilność zmienia się w łzę za oknem karnawał gwiazdy mrugają do tańca księżyc w balowej masce radość przyjdzie ze wschodem jak dzwon budzący anioły wytańczymy ją w środku zamieci…

tańczącemu na linie zapach siana i świerkowych gałęzi pozwala utrzymać równowagę raz w roku spotykam ją w sercach spojrzeniach słowach na wyciągnięcie dłoni jak podmuch wiatru roznieca ogień a gdy już zapłonie - odcho…

słowa jak wiara przenoszą góry mów do mnie wierszem aż poczuję zapach bzu w majowe wieczory wiatr we włosach smak soli na wilgotnych wargach aż usłyszę krzyk mew i szum fali obmywającej stopy mów aż słowa niczym morze…

śmierć jest bramą a życie kluczem przeglądam nekrologi odchodzą jedna za drugą młode i stare swojskie i obce bez żadnej rekrutacji wniosków podań tylko Ona w tym odwiecznym tańcu zna zasady entliczek pętliczek i bęc k…