życie owiane jest tajemnicą żeglujemy jak odys po wzburzonym morzu wyznaczamy ścieżki namierzamy cele a jutro może się nie zdarzyć właśnie minąłem maki zachwyciły swoim pięknem zostawiając ciepłe wspomnienie g…

przeszedłem przez morze jadłem mannę z nieba piłem wodę tryskającą ze skały u wrót raju straciłem wiarę zobaczyłem swoją nagość i porosłem zwątpieniem głos zamilkł

deszcz twoje imię powtarza i wiatr co w zbożu śpiewa świergocze dzikie ptactwo z czułością szepczą drzewa księżyc na nieboskłonie gwiazdom wydaje rozkaz i nagle widzę imię a obok twoją postać chmury stają w szeregu…

na ziemię przyleciały anioły złapałem jednego kontemplujemy miłość

Marzenie ty jesteś kwiatem nie jednej nocy miłość ma twoje błękitne oczy po co mi szukać kwiatu paproci

Marzenie jesteś jak winne grono upajasz słodyczą i soczystością sprawiając że wciąż pragnę więcej przepływasz strumieniem namiętności łykając haustami rozkosz tonę wessany wirem pożądania prowadzisz do światła

wilgotne opary przykryły całunem beznadziei jestem w środku niebytu rozpuszczam się w mlecznych tumanach nie ma gwiazd księżyca nawet ciemność przegrała z gęstą rozpaczą wtapiam się w niepamięć odchodzę na wyspy z…

trudno jest wyrwać serce wrośnięte w lasy i skały symfonię żab - płynącą nad złotymi łanami dojrzałych kłosów pszenicy rozstać się z płochym wiatrem co twarz przyjaźnie owiewa i zrywa pranie ciskając jak piłkę po całym…

tęsknię do nocy gdy się zjawisz jak brzoza naga i niewinna żebym cię ubrał tak jak rzeźbiarz w swoje fantazje i marzenia dopieszczę każdą cząstkę ciała nadam kształt żądzom i pragnieniom otoczę blaskiem namiętności gorąc…

rozmawia chmura z chmurką dzień spędziłam milutko olałam świat i ludzi za smog który ciągle mnie brudzi masz rację moja kochana ja dziś leję od rana wgryzają się w moje życie budząc warkotem o świcie brudzą i hałasują…

Marzenie słońce zagląda w okno leci ptasia ballada wiatr baraszkując z liśćmi o świecie im opowiada nie szukaj chmur na niebie chłodu samotnych nocy jestem tutaj dla ciebie lato zagląda nam w oczy spójrz na kwitn…

cienie skruchy zawisły nad ziemią łzy pokutników spływają strugami wybaczone grzechy użyźniają ziemię uwolnione dusze tęczowym mostem odchodzą do nieba