życie bez początku bez końca płynie ze źródła strumieniem dusz wolność nam się należy wojny człowiek wymyślił Kain zabił Abla my zabijamy się każdego dnia swoją prywatność radość świat jak teatr w psychiatryku…

na dłoni dzień przenika cień drzew zapach ziół zapach siana chmury ołowiane ciężkie jak buty sołdata zielony gaj wypełniony blaskiem oczu szła polną drogą bez winy lekko maki czerwienią bławatki niebieskie jak nie…

pierwsze wino wypiłem z Łubiarzem nazywali go starzy Piotrkiem a jak było naprawdę niepamięć szkoda dobry był miał fiata 126.p ale nie oto pytałeś piliśmy dużo właściwie ja piłem on po drugim wymiękał jak guma we fiac…

dobre wychowanie wracam na śniadanie pierwsze wino w bramie pierwsza szluga biały skręt w głowie wir ale świrowanie bania odlatywanie moje naście lat każdy tyle wart ile sam jest w stanie gdzieś jest moja wieś nie pami…

w twoich oczach niebieskich jak niebo ujrzałem dobro którego szukałem szukałem długo przebyłem kawał drogi z piaskiem wszystkich poligonów szmat świata zdeptałem aż tu przycumować do twych ust najwyższa pora nie odrzucił…

cztery wina czterech kumpli moja dziewczyna ze sklepu prosto do parku nad stawem sielanka kocyk doborowa atmosfera jak dzień zielono jak nocą Księżyc szczekam rozpieszczeni bez systemowi nie nabieramy w usta wody wra…

deszczem spływają myśli do ust na szorstki język tyle tu piękna zielonych snów nakarmię się tym spojrzeniem Bóg zajrzy tu promiennie zapyta co słychać boskim szeptem wiatru co chcieć więcej gdy wszystko na wyciągn…

jestem potrzebny światu jak nóż do konserwy by odciąć jarzmo na krawędzi każdego dnia inaczej świtu nie będzie i z ciemności wyleje się gniew brnę w nadziei trzymając w ręku nóż

niepotrzebny dzień powoli chyli się za horyzont noc już głaszcze powieki niepotrzebny jak my stary sweter i kilka dziur na skwerze miasta przyjacielu wróć dla dobrych chwil powiedz że kochasz a wtedy noc zabier…

jak wygląda samotność za wcześnie by się z nią zapoznać uciekają dni systematycznie chowają się w drzewach jak ptaki wiją gniazda życie nie rozpieszcza wcale a wcale bliskich brakuje jak wody na skale kolejne sny pr…

życie zerwane jak liście jesienią w parku ozdabiają przestrzeń w barwy chłodno choć przecież lato w sercu ogień zapłoną z miłości ciepło okrył ramiona niewidzialnym gestem szczerym uśmiechem częstują parkowym winem…

wplatam we włosy palce szybkie oddechy na szyi gorące usta wiśniowe wyśniłem sobie ciebie obok mojej duszy przychodzisz zawsze nocą gdy zamykam od dnia ciężkie powieki szepczesz kołysankę księżycową kocham cię miłości…