nie ma rzeczy nie pojętnych nie ma czynów do sprawdzenia jedynie co to niepojętny jest tylko człowiek jak rekiny krew czują i jak sępy czekają na zgon człowieka by go rozebrać aż do kości gdzie złośliwy rak poprzez chemika…

kiedyś mi powiedziano były już ogniste burze dwie co niebo w ogniu stanęło gdzie ludzie z chat uciekali i nie mieli gdzie się skryć i tak trzecia nadejdzie gdyż jak dobry teatr znamy zawsze ma trzy akty jak nie jednych życ…

jak się szczepimy eksperymentalnie na miłość, złość na nienawiść i śmierć tak rzeczywistość ma presję na widownię kto ile jest watrt by rzeczywistość stworzyć kto ile w sobie ma miłości nienawiści i złości jarmarczne…

niebezpieczna, nieprzychylna niepokoi niepokój niegustownym niezadowoleniem niepożądana niesie niesmak niecodzienności nieprzyjemność namoczenia namiętności nietuzinkowego niebiegania na nieprzyjemność nastrojowo niesi…

jeszcze tak niedawno młodzi byli jak nie jedni my dzisiaj już babcią i dziadkiem stali się z miłości jak ten czas leci przedwczoraj sobą się cieszyli wczoraj dziećmi radowali dzisiaj wnukami szczycą dzisiaj jednym znic…

zobacz Panie Oto ludzie,co prawdę głoszą przykładnym życiem bez fałszu do maksimum sprawiedliwości aż z tego dążenia skręcają na lewo przesadną wyrycznią Nie do ruszenia taki szczyt rozwoju do pozycji zawodu ma tylk…

jak wszystko kololorów nabiera tak lico gdy o nim ktoś myśli i uśmiech się rodzi z promykiem słońca ciało jak ziemia płonie oczy jak żarówki odwagi dodadają serce myśli kto to? kiedy młodość czy starość zakochanie…

kiedy złoty promyk słońca się budzi tak wnętrze rodzi blask dnia choć tego się nie widzi diamentem świeci jak księżyc tuż po południu bez minimum wysiłku gdy zachodzi rośnie niczym ogromna dynia co się udynia alabastro…

gdy błache sprawy są do naprawienia tak lekkie grzechy do wybaczenia bez wnikliwych kosztów do fajansowego dzbana kiedy ucho się urwie chcesz je przykleić myśląc iż nikt nie zauważy wyborny rzemieślnik jak w loteri…

siarczysty mróz zastępuje biały puch w sinej mgle przestrzeń gwiazdy schowała by przyjżeć się naturze na uśmiech w oczach saren obozowisko barzantów bajeczny obraz tworzą na brzozie ptaki śpiewają a nam skrzypce grają…

już z samego rana na konika wsiadła śpiewając patataj na lewo i prawo w górę i w dół do spełnienia pobrykała sobie oczy czarowała aż zabieliło się prześcieradło w uśmiechu usta patataj nuciły przed wschodem słońca…

kiedy się mści sława na Mścisława to masz u władzy znawcę pozycji w której próg niesie róg błazenady jak prawidłowe postępowanie nie zdążyło się przyzwyczaić tak zdrowo urodzeni do prawa obywatelskiego zapomnieli do ż…