taki roztrzepany, że zdanie od i zaczyna z czasem na bakier, co psom na buty potrzebny bo tak naprawdę nigdy go nie ma taki nie przyziemny, aż ciężki od codzienności zaprzyjaźniony - z przewidywalną niepewnością zdarzeń…
morfina
W serwisie od 2008
i odtąd nie wszystko będzie dobrze niejeden moment zawahania wiersze tak głośne, że spokojne i cisza co zmusza do klękania
czasem trzeba się w Niego zatracić bo mimo niewiary, istnieje wiara. obok kromki chleba, obok kubka kawy obok dłoni zbolałej, spuchniętego ucha stoi niemy Anioł, z jednym skrzydłem w obdartej aureoli, bez winy i kary t…
między Tobą, a mną jest zbyt wiele przestrzeni. zanim zajmiesz jedno z miejsc, jeszcze wiele się zmieni. między Tobą, a mną nie kosmacą się oddechy. jest realizm i chłód, zimny, ironii apetyt. pośrodku naszych niei…
pośrodku pokoju stoisz pokornie w dłoniach się jarzy mdłe światło. gdzieś pod powieką dogasa księżyc a Tobie znów czegoś zabrakło... głaszczesz otartą atakiem pięść, prowadząc wojnę z myślami między tęsknotą a br…
ostatni raz był dawno temu pachniało goździkami nie pamiętam czemu smakowało ostrym pieprzem paliło wszystkie zmysły wypełniło przestrzeń zgrzeszyłam wtedy Ojcze i jest mi z tym dobrze nie żąłuję tych spojrzeń n…
na połowce jabłka zamigotał fragment ust odciśniętych sokiem i kontur twarzy zaistniał na szybie zabłysnął na jednym z okien w połówce jabłka zamknęło się wszystko wgryzło się w pamięć, zapadło w myśli tamto wspomnieni…
bo wczoraj na talerzu dostałeś tylko usta a dzisiaj słodki półuśmiech są guściki i gusta które twierdzą niezbicie że jeszcze pozbierasz te kredki i kolorując to życie zaparowane dusznymi słowami zechcesz wysi…
... między oknami między wierszami między niebytem a bliskością coś się rozlało między nami coś przebrzmiałego samotnością gdzieś w tłumie oczu dzikich spojrzeń w natłoku marzeń podeptanych cichła powoli nie mogąc dojr…
sprzedałam swoje skrzydał jak Lucyfer, jak upadły Anioł. z łoskotem spadam na bruk. i tylko cisza towarzyszem... gdy zapomnę marzyć gdy zniszczę aureolę snów, nie będzie już powrotu. nie znajdę takich dróg...
pozszywaj mnie nicią kłamstw opleć pajęczyną bezdechu chcę poczuć kolejny raz co warte było grzechu zapomnij na chwilę kim jesteś zrzuć z siebie celibat nadziei nie czekaj dłużej - już teraz rozpleć warkocze półcieni…
dotykaj końcem języka każdej z tych krwawych ran nie zrosłych jeszcze tylko jednym gołym wierszem pobladłych świtem ścian smakuj każdą z ran przytupem myśli błędnych każdą z tych bólu pajęczyn przegoń w inny świat…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.