klęczę pod krzyżem rozstania pod którym w akcie masochizmu odczytuje nekrolog jutrzejszego pożegnania zimno mi

monografia wczorajszych myśli, z zapartym tchem oczekiwała dialogu, mającego rozegrać się w samo południe świadomości dwunasta jazni wybiła z ukrycia spoglądałam na odświętną towarzyszkę wczorajszych przemy…

ciarki kojących rozkoszy oplatały jej wspomnienia niczym elektryzujący bluszcz, który wił się w zagubionym rytmie przyspieszonych oddechów kolejna biała noc zaspakajała się w bezszeleście namiastką cierniowej…

istota terazniejszości pochłaniała monolog tęsknoty, pośród tafli skóry, nieopodal bliskości, w plastikowym worku uduszone słowa przestrogi cięte rany sączące esencję nieznanego, to trzęsienie wszechświ…

pod skrzydłami lśniących ciemności, podniebnie wrażliwi, chciwi siebie, łapaliśmy złote istoty westchnień, - aby żadna z nich nie rozbiła się o kant wszechświata pod skrzydłami wschodzącej zmyślności, - zachłannie p…

czekałam w świecie nieskazitelnych pragnień obserwując stróżki namiętności które tak bezbronnie skrapiały oddane ciało despotyczny posmak zniewolenia stapiał się z imbirowym tryumfem iluzji czekałam tak ok…

całun wspomnień z nostalgią otulał przeterminowaną powierzchnie nadziei, nieprzespane noce wrosły w szczeliny rozgrzanych okien, - a ty z progu patrzyłeś na stróżki samotnych wieczorów, które ironicznie skrapiały z…

a teraz lęka się niczego i dzieje się słowo ciałem (bezdomnym) obawa przed sobą między zamieszkała a ciało podziało się słowem (niczyim) gdzie początek?

rysował dopieszczając siny kolor, -odziany szklaną maską prozaiczności, który przed oczami gapiów rozkładał się niczym zwłoki, czyjejś spróchniałej godności zmazywał róż z jej okularów, okalających krótk…

z ust do ust podajemy zarazki żądzy - wstrzyknięta dawka egoizmu zalewa pościel bez zgody małego księcia uczymy się jak prawidłowo nie oswajać emocji to taka marna lekcja

biel satyny rozpływała się wokół głębi koronkowych akcentów które bez tchnienia Otulonej dusiły się pogrzebaną już prawie sztucznością wzruszona dziewiczość emanowała magią kobiecych kształtów tak bezwładnie leżą…

Nie śmiem pytać Dlaczego wokół zamkniętych powiek nieobecnych moje kształty pieścisz cielesnością? Gorszysz w obliczu ich snów pragnienia Pośród słonej jawy krztusimy się wolnością To boli... Nie śmiem błagać…