Nazwać co jeszcze nienazwane zmienić się w kilka morskich fal, odnaleźć serce zakochane i zmyć dziecięcy pierwszy żal. Wzlecieć ku chmurom hen za słońce, wiedzieć którędy chadza czas, po niewidzialnej przejść się łące a potem znowu jeszcze raz. Odnaleźć bramę uchyloną co wydobywa się nią zło, zatrzasnąć całą swoją siłą i zmienić się w kropelek sto. Rozhuśtać radości huśtawkę co zatrzymała się wśród nas, na pięknym koniu wzlecieć w górę i usiąść tam gdzie siada czas.