Przejdź do treści
Czytanie

Łza Czasu

Melancholia
Powietrze wokół pociemniało, piorun rozświetlił drzew korony a na kamieniu w błyskawicy czas się wyłonił z chmur zasłony. Osiadł na ziemi niosąc burzę, zerwał rozdarty smętny kwiat, łza popłynęła po policzku, odpłynął z wichrem, wszedł do gwiazd. Płynie po świecie jedna łza, błękitna, w gwarze i ciszy gdzie się pojawi radość trwa, choć wichry w dali słychać.
Polub 1
98 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 11 lat temu
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.