Łza Czasu

Melancholia
Powietrze wokół pociemniało,
piorun rozświetlił drzew korony
a na kamieniu w błyskawicy
czas się wyłonił z chmur zasłony.

Osiadł na ziemi niosąc burzę,
zerwał rozdarty smętny kwiat,
łza popłynęła po policzku,
odpłynął z wichrem, wszedł do gwiazd.

Płynie po świecie jedna łza,
błękitna, w gwarze i ciszy
gdzie się pojawi radość trwa,
choć wichry w dali słychać.
0 1
3 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

DARTANIAN 110 10 lat temu
2 online · andrew
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie