Biała sala przystrojona, walc wiedeński na sto par, a do tańca wszystkim parom Johann Strauss na skrzypcach gra. Brzmią ze skrzypiec nowe dźwięki, damy tańczą je bez słów, lecz gdy takt ostatni wybrzmi, będą tańczyć znów i znów. Biała sala ulatuje, Strauss na skrzypcach ciągle gra, a melodia się rozchodzi, stąd gdzie gęsta tańczy mgła.