O Wędrowcze zgubiony w mieście reklam bez snu, którą drogą podążysz byś odnalazł swą znów. O Wędrowcze zgubiony, szukasz dolin i gór a znajdujesz ciągnący samochodów się sznur. O Wędrowcze zgubiony zadmij głośno w swój róg aby wiatr cię usłyszał, i odnaleźć cię mógł. O Wędrowcze zgubiony popatrz- leci już wiatr, on ci drogę twą wskaże, znów odnajdziesz swój świat. O Wędrowcze, na niebie znowu białe obłoki a przed tobą przyrody niezmierzone widoki. O Wędrowcze, daleki znów przyzywa cię świat a gdzie słońce przysiada tam przysiadam i ja.