Za murami cichych osad czerwienią się pola
Po gruzach kościołów pnie się bluszcz
Ku niebu składa skargę zieleni

Martwe pnie potężnych dębów toczy czerw
Zgnilizna rodzi się w czarnych stawach
Tutaj milknie pieśń szuwaru

Nigdy już nie powróci kruk na jałową ziemię

Jednak w lasach które dawno złoto utraciły
Przechadza się ona ubrana w biel
Z poranionych dłoni wydobywa fiolet
Szepcząc moje imię

Czekamy kiedy opadnie mgła oczyszczenia