Chmur białe kartki roznosi posłaniec wiatr na świat choć go nikt nie prosił z nas Zabrał mi myśli powklejane do chmur białych dziur i tak załatane gnają w przód Ukryte wewnątrz nich przesłanie więc nie wie nikt, że ten świat to tylko chmur jest taniec i nasz krótki walc Białym obłokiem moje myśli bez zbędnych słów jak w kopertach listy płyną pocztom chmur Pęcznieje niebo od zwierzeń mój horyzont liżą obcych mów pacierze mącąc ciszę i słyszę jak skarga rozbrzmiewa chociaż bezgłośnie ale ja ją widzę w niebach czarnych od skarg Ile jest żalu w tej czerni i ile łez gdy deszcz niebo nam zapełni w kres Nie trzeba wielkich teleskopów czy nawet szkieł by biel odczytać móc obłoków wiem wiatr przemijania śle przesłanie lecz nie chce wiedzieć nikt że to jest tylko taniec taniec chmur To tylko jest chmur taniec i nasze przemijanie wśród burz i cisz nic po nas nie zostanie tylko pył a chmury zadufane tańczyć będą dalej z sobą same