Pod powierzchnią błękitów ruchomych tuż przy wierzchu lub na dnie- kotwicą tam gdzie piach jest i woda i glony płyną życia w pospiesznych ławicach Ni to rybom podobne, ni płazom zwykłe, szare lub skromnie błyszczące roztańczone, wzniesione władzą i te- za rojem płynące W zagrożeniu w głąb stada dążące, znów bezpieczne- wypłynąć chcą na wierzch jakąś falą dźwigane bez końca: młode, stare, silne i słabe Złotą siecią odwiecznie łowione nędzną karmą co dzień dokarmiane niesłyszalne- gasnące ze słowem w swym milczeniu dla świata nieznane I te znane co kursy nadają, co prowadzą w przepaści przepastne - te z innymi także znikają zaplątane w sieci własne Pożerają się czasem na wzajem - silny żywi się nędzą słabego, lecz tu także się cuda zdarzają: czasem słaby pożera silnego Nie trzeba się godzić z kursem obranym choć łatwo wśród tłumu tumanów się płynie, nie trzeba być w silne mięśnie ubranym by być wśród ławic rekinem!