pewien anioł skrzydła utracił za młodu bo zakochał się w pannie z ziemskiego ogrodu przylatywał codziennie na ławeczce siadał o romansach anielskich pannie opowiadał jak to Piotr dzierlatkę do raju przemycił i wdzięcznymi kształtami grzeszne zmysły sycił a gdy Pan się dowiedział o jego przygodzie na dwa wieki osadził nieszczęśnika w kozie to znów inny diablicę okropnie miłował pragnąc wiedźmę nawrócić chciał piekło sforsować biedak skrzydła opalił i duszę by stracił półżywego do nieba przywlekli kamraci co wieczór czarował komplementy prawił aż w końcu na sianie ją cnoty pozbawił teraz konsekwencje swoich czynów zbiera miłość skrzydła daje ale i odbiera