Przejdź do treści
Czytanie

węzeł gordyjski

Egzystencjalne
dusza zatonęła w smutku samotna łza zostawiła słony smak na wargach anioł milczy czasem i on błądzi mówił do serca teraz gdy wiatr rozsypuje myśli jak kostki domina odleciał lawirując pomiędzy rozumem i sercem utknąłem w środku burzy miał być most a powstała wieża babel czy można namalować tęczę spoglądam w niebo pomiędzy ciemnymi chmurami pojawiają się gwiazdy za kulisami toczy się walka perły rodzą się w bólach
94 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.