poranek wita zimnym deszczem na parapecie przysiadł ptak zziębnięty wróbel smutno patrzy jak więdnie wokół niego świat cień melancholii zasnuł niebo po szybie spływa srebrna łza w ogrodzie kwitną chryzantemy okrywa je wilgotna mgła brzoza gałęzie opuściła wsłuchana w ziemi cichy śpiew to matka nuci kołysankę dla tych wspaniałych smukłych drzew listek za listkiem opadają dywanem ścielą się do stóp jak dzieci słodko usypiają pośród deszczowych smutnych nut Andrzej Iwanowicz, Wrocław 05.10.2024r.